ബകവന വർണ്ണന

ബകവധം രംഗം പതിനഞ്ചിലെ ഭീമന്റെ ബകവന വർണ്ണന.

(പദ്മാശാന്റെ ചൊല്ലിയാട്ടം പുസ്തകത്തിൽ നിന്നു)
 
ഭീമൻ രംഗമദ്ധ്യത്തിൽ പീഠത്തിൽ നിന്നു കൊണ്ട് ഗദ ചുഴറ്റിക്കൊണ്ടും ഇരുവശത്തേക്കും കാട് നോക്കിക്കണ്ട്  ‘ഇതാ അതി ഭയങ്കരമായ വനം കാണുന്നു. ഇനി ബകന്റെ വാസസ്ഥലം എവിടെ എന്ന് അന്വേഷിക്കുക തന്നെ’
മുന്നിലേക്കു ചാടിയിറങ്ങി വട്ടം വെച്ചു ചവിട്ടിയ ശേഷം സാധാരണ പതിവുള്ള ആട്ടങ്ങൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.
 
ശ്ലോകം 1
നിനാദഃ ശ്രൂയതേ ശ്രവണപരുഷാസ്ത്രീവ്രമശിവാ
ശ്ശിവാഗൃഗ്ധ്രാദീനാമിഹ ബകനിശാടസ്തവസമാഃ
പിശാചപ്രേതാനാമപി ഖരഗിരസ്സാട്ടഹസിതാഃ
പ്രവാത്യുഗ്രശ്ചായം പ്രചുരശവദുർഗന്ധ പവനഃ
 
അർത്ഥം/ ആട്ടം-
(അസഹ്യമായ ശബ്ദം കേട്ട് ചെവിയോർത്ത് ) ‘കുറുക്കൻ കഴുകൻ ഇവകൾ ബകരാക്ഷസനെ സ്തുതിക്കുന്നതു പോലെ ഏറ്റവും നിന്ദ്യവും കർണ്ണകഠോരവും ആയുള്ള ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. അതു തന്നെയുമല്ല, പിശാച പ്രേതങ്ങളുടെ അതിരൂക്ഷമായ വാക്കുകളും അട്ടഹാസങ്ങളും കേൾക്കുന്നു’ (ദുർഗന്ധമുള്ള കാറ്റേറ്റ്) ‘ശവദുർഗന്ധത്തോടു കൂടിയ വായു ഏറ്റവും രൂക്ഷതയോടെ വീശുന്നു.’
(ഒന്ന് വിചാരിച്ച്) ‘ ആ ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞ അടയാളങ്ങളൊക്കെയും ഇവിടെയുണ്ട്. ബകവനം ഇതു തന്നെ ആയിരിക്കുമോ? ആകട്ടെ കാട്ടിനകത്തേക്ക് കടന്ന് തിരയുക തന്നെ.’
 
ശ്ലോകം 2
ആയാന്തം മാം കരധൃതഗദം വീക്ഷ്യ ദൂരാൽ ദ്രവന്തീ
പ്രേതാ ഭീതാഃ ദ്രുതമത ഇതോ ഹന്ത നീചൈഃ പിശാചൈഃ
വിപ്രേന്ദ്രാണാമഹഹ ബഹവോപ്യത്ര സന്ത്യസ്ഥികൂടാഃ
യദ്ഭുക്താനാം തമിഹ സഹസാ ഹന്തുമേവാഹ്വയാമി
 
അർത്ഥം/ ആട്ടം-
‘കൈയ്യിൽ ഗദ ധരിച്ചു വരുന്ന എന്നെ കണ്ടിട്ട് നീചങ്ങളായ ഈ പ്രേത പിശാചുക്കൾ ഭയത്തോടെ വേഗത്തിൽ അങ്ങുമിങ്ങും ദൂരത്തെയ്ക്ക് ഓടുന്നു’ (മൂന്നുനാലിടത്ത്  കുന്നുകൂടിക്കിടക്കുന്നതു കണ്ടിട്ട്) ‘കഷ്ടം കഷ്ടം, ബ്രാഹ്മണരുടെ എല്ലുകൾ ഇവിടെ കുന്നുകളായി ഉയർന്നിരിക്കുന്നു. പൂണൂലുകൾ പൊട്ടിച്ചിതറി കിടക്കുന്നു’ (വിചാരിച്ച് അല്പം വേദനയോടെ) ‘കഷ്ടം ക്ഷത്രിയരായ ഞങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഇങ്ങനെ ആപത്ത് വന്നുവല്ലോ (കോപാവേശത്തോടെ) ‘ആകട്ടെ, യാതൊരുത്തനാണോ ഇപ്രകാരം കൊന്നുതിന്നത്  അവനെ കൊല്ലുവാനായി വേഗത്തിൽ പോരിനു വിളിക്കുക തന്നെ.’
നാലാരിട്ടിയെടുത്ത് , ശേഷം ‘നിശാചരേന്ദ്ര വാടാ‘ പദം.
 
(ഈ രണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളും കൊടുങ്ങല്ലൂർ ചെറിയ കൊച്ചുണ്ണിത്തമ്പുരാൻ രചിച്ചതാണ്.)